Dit vaasje uit de 18e eeuw, gemaakt van melkglas, is gebracht door een verzamelaar. Het was erg vuil en gebroken. Enkele scherven waren in het verleden al eens gelijmd, maar waren weer los gekomen. Het vuil aan de binnenkant vertoonde wat sporen van een poging tot schoonmaken, zonder succes. Door het loslaten van een scherf in de buik van het vaasje kon de binnenkant nu beter bereikt worden om die schoon te maken.
Een flinke schoonmaakbeurt deed al wonderen, maar daarmee was het werk nog niet gedaan. De losse scherven zijn verlijmd. Ook is een breuk gelijmd, die rondom liep, maar door de grillige vorm van de breuklijn zaten boven- en onderkant van het vaasje nog aan elkaar. Deze breuk maakte het vaasje erg kwetsbaar om te hanteren. Tenslotte zijn enkele kleine lacunes aangevuld, zodat het vaasje weer kan stralen als vroeger.
