Bij een klant keek ik mee naar de verzameling porselein die in een prachtig houten vitrinekastje staat opgesteld. Het zijn kommetjes en schotels om thee uit te drinken van Chinees en Japans porselein, er staat een kleine terrine met deksel en diverse miniatuur vaasjes die samen een kaststel vormen. Dat kaststel is niet bedoeld voor een groot formaat kast, meer voor een kast in een poppenhuis. Van de verzameling zijn verschillende keren inventarisaties gemaakt, waarin de omschrijvingen steeds een beetje varieerden. Zo werd het kaststelletje de ene keer omschreven als miniaturen, maar een andere keer als “pulletjes”.
Bij nadere inspectie bleek dat sommige stukken porselein gebroken en gelijmd waren. Dat was niet in alle gevallen even netjes gedaan. Soms was de lijm inmiddels vergeeld, waardoor de breuk des te meer opviel. De gelijmde stukken zijn meegenomen voor behandeling.
Tijdens het werk werd duidelijk dat er op verschillende momenten in de tijd met verschillende soorten lijm gewerkt was. Waar sommige stukken met een klein beetje oplosmiddel los kwamen, duurde het bij andere stukken heel lang voor er enige beweging in kwam. Eén klein bol vaasje kwam niet los. Ook dat kan soms gebeuren.
Het meest opmerkelijk was de knop van de deksel van de kleine terrine. De deksel was meegenomen om schoongemaakt te worden, terwijl de oren van de kom opnieuw gelijmd moesten worden. Bij het schoonmaken van de deksel kwam niet alleen vuil op de wattenstaaf terecht, maar deze bleek ook blauw te worden. Er bleek verf op de kroonvormige knop aanwezig. Daarom was die wat doffer dan de rest. Onder de verf kwam allerlei opvulmateriaal te voorschijn, bedoeld om het scheef lijmen van vele kleine scherfjes te verhullen. De knop is ontdaan van deze oude restauratie en opnieuw in elkaar gezet. Daarbij bleek dat één van de kolommetjes van de kroon te ontbreken. Dit is aangevuld en geretoucheerd. Nu staat de terrine, samen met alle andere pulletjes, weer te pronken in zijn kastje.
